OPIS PROJEKTU
  • projekt Mikołaja Grynberga osnuty jest wokół cyklu fotografii: portretów osób odwiedzających Miejsce Pamięci Auschwitz-Birkenau oraz zdjęć obejmujących architekturę byłego nazistowskiego obozu koncentracyjnego;
  • czarnobiałe zdjęcia portretowe w założeniu są niewyraźne i poruszone, co nadaje im uniwersalną wymowę;
  • pomysł na realizację projektu pojawił się po wielokrotnych wizytach Mikołaja Grynberga
    w Auschwitz-Birkenau i obserwacjach innych odwiedzających;
  • celem artysty jest wejście w relacje z innymi odwiedzającymi, traktując przestrzeń byłego obozu Auschwitz-Birkenau jako swoisty induktor emocji. Dzięki temu pragnie zrozumieć własną dojmującą potrzebę ciągłych powrotów do Miejsca Pamięci.

 

Na projekt „AUSCHWITZ - CO JA TU ROBIĘ?” złożą się:

  • publikacja albumowa;
  • wystawa fotografii;
  • program edukacyjny;
  • portal/ strona www.

 

WYJĄTKOWA WARTOŚĆ PROJEKTU

  • cytaty z rozmów Mikołaja Grynberga z odwiedzającymi Auschwitz wzbogacają warstwę fotograficzną. Dlaczego odwiedzili Miejsce Pamięci, co nimi kieruje?
  • artysta, poprzez kontakt z innymi, sam staje przed wyzwaniem tytułowego pytania…


- Przyjeżdżam tu bardzo regularnie.

- Dlaczego?

- Bo to jest największy cmentarz na świecie. Bez nawet jednego nagrobka.

--

- Przyjechałam tutaj, by tego doświadczyć.

- Czego?

- By się skonfrontować.

- Z czym?

- Z emocjami! Nie rozumiesz?

- Rozumiem. Sam robię to samo.

- Trzeba tu przyjeżdżać.

--

- Oni tu robili normalne interesy?

- Kto?

- Niemcy! Wykorzystywali wszystko, nawet włosy. Wszystkie wojny to polityka
i biznes.

- Przyjechałeś tu, żeby to zobaczyć?

- Okazało się, że czuję straszną złość na to, że nie uczymy się na własnych doświadczeniach.

--

- Dlaczego ludzie z okolicznych miasteczek pozwolili na to, co tu się wydarzyło?

- Myślisz, że oni mogli coś zrobić?

- A nie?

- A ty co myślisz?

- Jestem na nich zły!

--

- Przyjechałem tu, by zrozumieć, jak ludzie mogli zrezygnować z walki o swoją godność.

- I zrozumiałeś?

- Wstydzę się, że tak myślałem.

--

- Wiesz, że to wszystko wydarzyło się pod czyimś nosem?

- To lepiej czy gorzej?

- W sumie to wszystko jedno, ale musimy uważać na to, co się wokół nas dzieje.

- Znaczy, że teraz będziesz bardziej uważał?

- Nie wiem jak.

--

- Gdyby mi ktoś opowiedział, w jakich warunkach żyli więźniowie, nigdy bym nie uwierzyła. A teraz nie wiem jak w to uwierzyć.

--

- Mój dziadek przeżył ten obóz.

- Żyje jeszcze?

- Tak.

- Wie, że tu przyjechałaś?

- Wie.

- Coś ci powiedział przed wyjazdem?

- Tak, żebym obejrzała, co mam obejrzeć i bym starała się nic nie poczuć.

- I co, posłuchasz tej rady?

- Tak, bo inaczej nie dam tu rady.

1

2

3
design: STUDIO27